Αποξηραμένες αναμνήσεις

Μιαν άλλην αυγή
Μια φωτεινή ώρα
Σκέψεις απλαισίωτες
Γυμνές
Ο αχός των συναισθημάτων σου
Διαπερνά ασμένως
Την πολυπολιτισμική μου υφή
Οι μεμβράνες
Των παράξενων ονείρων μου
Πάλλονται
Στην ανιούσα κλίμακα
Των εφηβικών μας συγκρούσεων
Οι αποχρώσεις των δακρύων σου
Εντυπώνονται
Σε ανεπίτρεπτα σχήματα
Κι αναμοχλεύουν μνήμες
Από κείνο το ηλιοβασίλεμα
Που συνθέταμε μαζί
Εσύ με το δεξί
Με το αριστερό εγώ

Την απουσία σου κρατώ
Σαν κονδυλοφόρο
Και με μελάνι το χρόνο
Χαράζω το ρυθμό των εποχών
Στους σπονδύλους των πεσμένων φύλλων
Αυτών που αποτελούν
Τις απαρχές των νέων κεφαλαίων
Στην αποξηραμένη συλλογή
Κάποιων κιτρινισμένων Σεπτεμβρίων

Διάστικτο στη εύθραυστη βιβλιοδεσία
Το χρώμα των ματιών σου
Σπασμένες αρτηρίες λησμοσύνης
Στο εξώφυλλο...