Ταξίδι στη χώρα του ύστερα

Πριν σ’αφήσω να φύγεις
Στο υποβρύχιο ταξίδι της σιωπής
Για τη χώρα του ύστερα
Τότε
Που δρασκελίζαμε τα κατώφλια των αναχωρήσεων
Για προορισμούς
Καρφιτσωμένους στα πέτα μελαγχολικών Ανοίξεων
Κρατούσες σφιχτά ένα χαμόγελο
ανάμεσα στα μουσικά κλειδιά
των μυστικών ευχών σου
σαν φυλαχτό, σαν αφορμή

Μετά
Σαν ξώκειλα προσωρινά
Στους απέραντους ελαιώνες της θύμησης
Να μετρήσω τον ορίζοντα στο φως των αστεριών
Χάραζα τις εποχές
Πάνω στο νερό
Με μοναξιά από κάρβουνο
Κι επιμονή από ξύλο νωτισμένο

Πριν μ’αφήσεις να χαθώ
Στην ομίχλη του μετά και του ποτέ
Τότε
Που σκαρφαλώναμε στα φράγματα του χρόνου
Και καθισμένοι με τα πόδια στο κενό
Ζυγίζαμε το βάθος της οδύνης
Με καντάρια από αμυχές πνευματικές
Και μώλωπες στη σκέψη
Έκρυβα προσεκτικά
Ένα πεντάγραμμο με αρμονικά ημιτόνια
Των μυστικών ευχών σου το φινάλε...