Chronicles V

by Fishtail@Taipei

‘am I free?’,
she hollers
‘am I free?’,
and skating on rollers

she weaves past her sorrows and onto the light stream…

Flames of life

Wrapping my spirit with discarded newsreels
To fend off bittersweet gusts of time
Happiness eludes
As future melodies melt
Like falling leaves from a weeping sky

Curlicues of rain
Decorate our neglected gardens
The backscatter of forgotten smells
Catches me unawares
I pause to rewind whispers

The needle-thin urgency
Of escaping warmth
that transcends the barriers of emotion
in all tomorrow’s parties
leaves me shivering

In the penumbral everglade
Of souls apart
Lay flames of life
In a fetal state

And the howling winds keep getting stronger…

Εποχές

Τα χρώματά σου διάτρητα
Στο στερνό πισωγύρισμα του καλοκαιριού
Κι από τις ταπεινές σου ομορφιές
Αναβλύζεις γλυφό νερό

Με αργή, ήπια σιγουριά
κατρακυλάς
Στις επάλληλες αναταράξεις των εποχών
Έως ότου
καταλαγιάσεις
Στα υγρά ρείθρα του χειμώνα
Να σκεπάζεις κρυσταλλιασμένες μνήμες
Και θυσανοσωρείτες από χαμόγελα

Περιοδεύοντας ξεπροβάλλεις
Σε όνειρα με θερμοκρασιακές αναστροφές
Και οι άνθρωποι
Αιώνιοι αυτόχειρες
Περιμένουν
την κυματιστή σου ηρεμία
να ανθίσει και πάλι...

My love for you

Green Solutions Magazine


Those lazy minutes in the gloom
Those crazy thoughts that form right after
Surrounding moments creep and loom
And sabotage fresh gouts of laughter

Embraces that end in sorrow
Affectionate words of endless passion
Tears dribbling down from tomorrow
In rivulets of silver fashion

My love for you came preordained
By suns and moons and mocking fate
The seas between have long remained
A conduit for emotive spate

Past crests and troughs and seas unruffled
In times as dry as torrid leaves
Our parting words have never muffled
The trembling smile their echo weaves

Thus carried on the back of rain
With droplets swirling, dancing, hot
And severed through a passing train
To million needles of wet naught

If pain and anguish begot lore
Our only offspring to the stars
Breastfeed my love to words of yore
I’ll race you to Venus and Mars!

Έρημο φως

Ξέρω έναν δρόμο σε μια άγνωστη πόλη
Που ανθρώπου φωνή δεν ηχεί
Σπαρμένο μ’ ελπίδες νεκρές στη φορμόλη
Γδαρμένες ψυχές μες στη γη

Ξέρω ένα δένδρο ψηλό και μονάχο
Με χέρια, σπασμένα κλαδιά
Που μάτωνε χρόνια στης λήθης το βράχο
Μια δρύινη μα τρύπια καρδιά

Ξέρω ένα άγαλμα σε μια πλατεία
Που γύρω του παίζουν παιδιά
Με ανάσες μαρμάρου και δρώμενα αστεία
Τοτέμ με μια αγάπη φαρδιά

Είναι ψυχές που τις βλέπεις μεσάνυχτα
Αργά να κινούνται στο φως
Με μάτια κρυμμένα και σπλάχνα ορθάνοιχτα
Ρωτώντας πού πάμε, και πώς;

The Pebble

I might have been a dreamer
Escaping in the dead of night
Embarking on a brand new fight
Against all cost, my faith a ghost
A scintillating shimmer

I might have been a healer
A soothing touch, a gentle word
What makes us different from the herd
A noble host, the ailing lost
To guide afresh, a tiller

I might have been a river
Traversing through abysmal gorges
‘till time and patience deeply forges
Untravelled path, in mirth and wrath
And ever questing fever

Instead, I’ve been a pebble
A toss-out stone just out of reach
a sun-bleached relic on a beach
eternal scorn, but friendly worn
a peregrine and rebel…

Ονείρου ρυτίδες

Στο ρήγμα του χρόνου
Στο χείλος της μέρας
Στα πόδια ενός θρόνου
Σα χάρτινο δέρας

Μια σκέψη αφημένη
Στου ήλιου την κρίση
Μια ηχώς τρομαγμένη
Στην άλικη δύση

Με άηχα μάτια
Και καρδιές άγονες
Σπασμένα δεμάτια
Θυμάμαι που πάγωνες

Στο φως της επίφασης
Που αρνιόμουν και ζούσα
Σταγόνες αντίφασης
φυλλοροούσα

Ξημέρωμα έρμα
Στ’ αμπάρια μιας θύμησης
Παράδοξο τέρμα
Υγρόσυρτης κοίμησης

Στις πέντε αισθήσεις
Γλυστρώ σαν δοξάρι
Πεντάγραμμες λύσεις
Κλειδί το φεγγάρι...